Dom Hans van der Laan (Leiden, 1904 – Mamelis, 1991) was benedictijner monnik en architect, en een van de leidende figuren van de Bossche School. Hij studeerde van 1923 tot 1926 architectuur in Delft, maar vertrok om monnik te worden in de Sint-Paulusabdij in Oosterhout.
Daar ontwikkelde hij een theorie over ruimte, vorm en maat, met het plastische getal als kern, vastgelegd in De architectonische ruimte (1977). Na de oorlog gaf hij met zijn broer Nico de lessen Kerkelijke Architectuur in ’s-Hertogenbosch, waaruit de Bossche School voortkwam. Hij bouwde weinig. Zijn bekendste werk is de kerk van de abdij Sint-Benedictusberg in Mamelis bij Vaals (1956–1968).